Dzień Ofiarowania Pańskiego

Opublikowano: poniedziałek, 27 styczeń 2014 Adam Jandy

ofiarowanie pańskie

Philippe de Champaigne: Ofiarowanie Jezusa w świątyni (ok. 1648), olej na płótnie, Museo de Arte de Ponce - ofiarowanie pańskie
W najbliższą niedzielę 2 lutego będziemy obchodzić dzień Ofiarowania Pańskiego. Święto to upamiętnia ofiarowanie w świątyni jerozolimskiej przez Maryję i Józefa, ich syna, Jezusa.

Według Ewangelii, zgodnie z prawem żydowskim, każdy pierworodny syn uważany był za własność Boga. Czterdziestego dnia po jego urodzeniu należało zanieść syna do świątyni w Jerozolimie, złożyć go na ręce kapłana, a następnie wykupić za opłatą. W tym dniu również następowała ceremonia oczyszczenia matki dziecka. Matka musiała złożyć ofiarę z baranka. Jeśli była uboga, wówczas mogła złożyć ofiarę z dwóch synogarlic.

Kiedy Jezus jako pierworodny syn był ofiarowany Bogu, wówczas starzec Symeon nazwał Go "światłem na oświecenie pogan i chwałą Izraela". Dlatego święto to podkreśla w dużym stopniu symbolikę światła.

Dzień ten nosi również nazwę święta Matki Bożej Gromnicznej. Ludzie przychodzą do kościołów poświęcić gromnicę. Po raz pierwszy otrzymujemy płonącą świecę na chrzcie. Jest to symbol zapalenia w naszej duszy światła wiary, które prowadzi człowieka przez całe życie. Po raz drugi tę świecę trzymamy podczas I Komunii Świętej. Przynosimy ją również w Wielką Sobotę na wieczorną liturgie Wigilii Paschalnej, aby zapalić ją od nowego paschału.

Kiedyś gromnice zapalane były częściej, nie tylko podczas kościelnych uroczystości. Towarzyszyły umierającym, zapalano je i stawiano w oknie w czasie wichur, piorunów. Chroniły one od wszelkich nieszczęść i kataklizmów.

W tym dniu ostatecznie rozstajemy się z okresem Bożego Narodzenia. Co prawda czas liturgiczny Bożego Narodzenia kończy się Chrztem Pańskim, jednak istnieje niepisana tradycja śpiewania kolęd do 2 lutego, czyli do święta Matki Bożej Gromnicznej.

źródło obrazu: WIKIPEDIA

Odsłony: 1662